Hoe ontstaat een springvinger?

De buigpezen van de vinger lopen door kleine tunnels of “bandjes” die de pees dicht tegen het bot houden. Deze bandjes worden pulleys genoemd. Normaal glijdt de pees hier soepel doorheen.

Bij een springvinger ontstaat er een vernauwing ter hoogte van één van deze bandjes, meestal de zogenaamde A1-pulley aan de basis van de vinger. De pees en de peesschede kunnen ook verdikken. Hierdoor krijgt de pees minder ruimte en kan ze niet meer vlot heen en weer bewegen. Dit veroorzaakt het typische haperen of “springen” van de vinger.

Wat zijn de klachten?

De klachten kunnen mild beginnen en geleidelijk toenemen. Typische symptomen zijn:

· Pijn aan de basis van de vinger of duim, meestal aan de handpalmzijde. De pijn kan vooral optreden bij grijpen of knijpen.

· Een verdikking of knobbeltje aan de basis van de vinger.

· Klikken of springen bij het buigen of strekken van de vinger.

· Blokkeren van de vinger in gebogen of gestrekte positie. Soms moet u de vinger met de andere hand helpen om hem weer te strekken.

· Stijfheid, vaak meer uitgesproken ’s morgens.

· Bij langdurige klachten kan het steeds moeilijker worden om de vinger volledig te buigen of te strekken.

Hoe ontstaat een springvinger?

In de meeste gevallen is er geen duidelijke oorzaak.

Een springvinger komt wel vaker voor bij mensen met bepaalde aandoeningen, zoals diabetes, reumatoïde artritis of jicht. Ook herhaaldelijk of krachtig grijpen kan een rol spelen.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

De diagnose kan meestal eenvoudig worden gesteld tijdens een consultatie. De handchirurg bespreekt uw klachten en onderzoekt de hand en de beweging van de vinger.

Aanvullende onderzoeken zijn meestal niet nodig.

Behandeling zonder operatie

De behandeling hangt af van de ernst en de duur van de klachten. Mogelijke behandelingen zijn onder andere:

· tijdelijk aanpassen of verminderen van activiteiten die veel krachtig grijpen vereisen;

· ontstekingsremmende medicatie om pijn te verminderen;

· een cortisone-injectie rond de peesschede.

Een cortisone-injectie kan de zwelling rond de pees verminderen, waardoor de pees opnieuw gemakkelijker door de vernauwing kan glijden. Een injectie kan in verschillende stadia van de aandoening worden gegeven, maar heeft mogelijk meer kans op succes wanneer ze vroeg wordt toegediend.

Wanneer is een operatie nodig?

Wanneer de klachten blijven bestaan of terug blijven komen ondanks een niet-operatieve behandeling, kan een kleine operatie worden voorgesteld.

Tijdens deze ingreep wordt de vernauwde A1-pulley geopend. Hierdoor krijgt de buigpees opnieuw voldoende ruimte om vrij te bewegen. In de meeste gevallen verdwijnt het klikken of blokkeren na deze ingreep.

Herstel na de operatie

Na de operatie mag de vinger doorgaans snel opnieuw worden bewogen. De snelheid van het herstel verschilt van persoon tot persoon en hangt onder andere af van hoe lang de klachten al aanwezig waren.

Soms blijft er tijdelijk wat stijfheid of gevoeligheid ter hoogte van het litteken bestaan. Handtherapie kan helpen om de beweeglijkheid verder te verbeteren. De meeste patiënten kunnen hun normale dagelijkse activiteiten binnen enkele weken hervatten, hoewel gevoeligheid ter hoogte van de operatiezone enkele maanden kan aanhouden.

Heeft u last van een pijnlijke, klikkende of blokkerende vinger? Tijdens een consultatie kan worden nagegaan of er sprake is van een springvinger en welke behandeling voor u het meest geschikt is.